Sunday, July 16, 2006

KARANLIK

Çünkü ölüm sevmeyi bilenler içindir demiş şair. Benim tanıdığım Kadir de sevmeyi biliyordu. İnsanı, işi, doğayı, çocuğu, kitabı, böceği.....Onu bizden alıp götüren denizi de çok seviyormuş bilmiyordum. Bilseydim ne olurdu, bilseydik ne değişirdi. Kadir Yener burada olur muydu? Yener miydi kaderi bilinmez....
Allahın rahmeti seninle olsun, mekanın cennet olsun kardeşim.

ÖLÜM GELMİŞSE

Bitmişse
Kızıllığını avuç avuç içtiğimiz şafaklar
Öğleler, ikindiler çoktan geçmişse
Bir akşamüstü garipliği
Sarmışsa her yeri
Güneş devrilmiş
Renkler solmuş
Sesler kesilmişse
Son kuşlar da geçip gitmişlerse ufuktan
Ve çiçekler
Bükmüşse boyunlarını dalgın dalgın
Bil ki ölüm saati gelmiştir
Senden uzak, kendimden uzak
Tüm umutlardan ve her şeyden uzak
Ben ölmüşümdür uzaklarda bir yerde
Gövdesini kurtların oyduğu
Bir ağaç gibi devrilmişimdir
O anı sen bileceksin herkesten önce
Herkesten iyi sen anlıyacaksın
Çâresizliğini, yıkılmışlığını
Sevdiğin adamın
Ve seni nasıl sevdiğini
Duyacaksın derinden derine
Belli belirsiz
Bir gölge düşecek gözlerine
Fakat ağlamıyacaksın, ağlamıyacaksın
Sen tek gelinim, sen tek kadınım
Sen güzelim, nazlım, bebeğimK
adersizim sen
Gülerken ağlayanım, ağlarken gülenim
Varlığım, nedenim, alınyazım benim
Elbette ağlamıyacaksın
Çünkü sonsuzluklar
Sonsuz sevenler içindir
Çünkü ölüm
Sevmeyi ve ölmeyi bilenler içindir.

Ümit Yaşar Oğuzcan

2 comments:

hayal said...

Allah rahmet eylesin

Minik Patikler said...

Allah rahmet eylesin..